Het leven van Jezus Christus wordt beschreven in de eerste vier boeken van het Nieuwe Testament, de zogeheten vier evangeliën. Elk evangelieboek wordt aan een andere auteur toegeschreven: Mattheüs, Markus, Lukas en Johannes. Mattheüs en Johannes waren apostelen van Jezus die deze gebeurtenissen van dichtbij meemaakten. Het ene boek borduurt niet zozeer voort op het vorige, maar elke auteur doet van begin tot eind verslag van Jezus’ bediening in het oude Judea. Dat betekent dat we vier verschillende perspectieven op het leven van Jezus Christus hebben, elk met hun eigen unieke inzichten en benadering. Samen vormen ze een onvergetelijk getuigenis uit de eerste hand van Jezus’ leringen, voorbeeld en zoenoffer.

De leringen van Jezus Christus namen gedurende zijn leven veel verschillende vormen aan. Soms kwamen ze als antwoord op vragen die Hij kreeg. Op andere momenten kwamen ze als redevoeringen aan zijn verzamelde volgelingen, zoals de Bergrede. Zijn leringen waren vaak in de vorm van gelijkenissen verpakt – eenvoudige verhalen waarmee Hij belangrijke evangeliebeginselen zó illustreerde dat oprechte zoekers naar de waarheid die zouden begrijpen.

Ondanks de verschillende manieren waarop Hij zijn boodschap overbracht, zijn er bepaalde terugkerende thema’s. Jezus maakte duidelijk hoe belangrijk het is dat we niet alleen in onze daden rechtschapen zijn, maar ook in onze gedachten, gevoelens en motieven. Hij beklemtoonde dat we voor de kwetsbaarsten onder ons moeten zorgen, en veroordeelde huichelarij en hoogmoed. Hij verheerlijkte zijn hemelse Vader voortdurend en moedigde zijn volgelingen aan om hun band met God door gebed te versterken.

Jezus heeft ons in woord en daad getoond hoe we behoren te leven. Bij het lezen van de vier evangeliën zie je voorbeelden waarbij Jezus zijn tijd gebruikt om de zieken te genezen, de hongerigen te voeden en de treurenden te troosten. Hij gaf blijk van liefde jegens anderen en was bereid om pal te staan voor wat in zijn ogen juist was. In tegenstelling tot Jezus kunnen wij geen leven zonder zonde leiden. We kunnen wel ons best doen om het voorbeeld te volgen dat Hij ons heeft gegeven.

Hoe hard we ook proberen om ons de leringen van Jezus Christus eigen te maken en zijn voorbeeld te volgen, we blijven fouten maken. Juist dan komt de ware macht van Jezus Christus zoals in de vier evangeliën staat beschreven om de hoek kijken. In Johannes 3:16 staat: ‘Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’ De vier evangeliën maken ons duidelijk dat Jezus Christus in de laatste week van zijn leven leed en stierf om de prijs voor onze zonden te betalen. Dat offer wordt de verzoening genoemd. Dankzij het zoenoffer van Jezus kunnen wij ons bekeren, vergeving ontvangen en eens in Gods tegenwoordigheid terugkeren.

Jezus Christus stond na zijn dood op wonderbaarlijke wijze op. Omdat Jezus Christus de dood heeft overwonnen, kunnen we allemaal naar het leven na de dood uitkijken. Van alles wat we in de Bijbel over Jezus kunnen leren, is de realiteit van zijn zoenoffer het krachtigste beginsel om te gaan begrijpen.

Na de opstanding van Jezus Christus organiseerde Hij zijn discipelen om er zeker van te zijn dat het werk van zijn evangelie voort zou gaan. Een verslag van hun reizen en ervaringen staat in het boek Handelingen, dat direct op de vier evangeliën in het Nieuwe Testament volgt. De rest van het Nieuwe Testament bestaat grotendeels uit een reeks geschriften van de eerste apostelen. Het gaat dan voornamelijk om brieven, ook wel zendbrieven genoemd. In deze brieven staan veel prachtige leringen over Jezus Christus van de eerste apostelen, die het geloof van de eerste bekeerlingen tot het christendom versterkten.

In het boek Openbaring beschrijft de apostel Johannes zijn visioen van de wederkomst van Jezus Christus, wanneer Hij in heerlijkheid zal terugkeren en zijn koninkrijk op aarde zal vestigen. De hele wereld zal dan weten dat Jezus Christus de Zoon van God is. In Openbaring 5:13 staat: ‘En elk schepsel dat in de hemel, op de aarde, onder de aarde en op de zee is, en alles wat daarin is, hoorde ik zeggen: Aan Hem Die op de troon zit, en aan het Lam zij de dankzegging, de eer, de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid.’

Hoewel de Heiland in het Oude Testament nooit ‘Jezus Christus’ wordt genoemd, vinden we er wel veel van zijn andere namen in terug. Messias, Jehova, Immanuel, Verlosser, Heilige van Israël, Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader en Vredevorst zijn slechts enkele van de namen waarmee Hij wordt aangeduid. Profeten uit het Oude Testament voorzegden zijn geboorte, zijn bediening en zijn verlossende zoenoffer. Het boek Jesaja geeft bijvoorbeeld een prachtige, veelzijdige beschrijving van de Messias die zou komen om Gods volk te verlossen. De geboorte van Jezus wordt in Jesaja 7:14 duidelijk genoemd:

‘Daarom zal de Heere Zelf u een teken geven: Zie, de maagd zal zwanger worden. Zij zal een Zoon baren en Hem de naam Immanuel geven.’

In Jesaja 61:1 wordt de bediening van Jezus Christus voorzegd:

‘De Geest van de Heere Heere is op Mij, omdat de Heere Mij gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen. Hij heeft Mij gezonden om te verbinden de gebrokenen van hart, om voor de gevangenen vrijlating uit te roepen en voor wie gebonden zaten, opening van de gevangenis.’

In Jesaja 53:4–5 staat een ontroerend getuigenis van het toekomstige zoenoffer van Jezus:

‘Voorwaar, onze ziekten heeft Híj op Zich genomen, onze smarten heeft Hij gedragen. Wíj hielden Hem echter voor een geplaagde, door God geslagen en verdrukt. Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.’

Deze verzen zijn slechts enkele manieren waarop het Oude Testament ons op Jezus Christus wijst. In feite wees Jezus tijdens zijn aardse bediening in het Nieuwe Testament vaak op de Schriftteksten in het Oude Testament die Hij aan het vervullen was. Zijn woorden sloegen een brug tussen de twee delen van de Bijbel. Zo zijn ze tot één eensgezinde stem samengevoegd, die verklaart dat Hij Jezus Christus is, de Zoon van God, de Verlosser van Israël en de Heiland van de hele mensheid.